Biz;
Karadeniz yüzyıllar boyunca göçlere sahne olmuş, hareketli, kendine özgü nitelikleriyle öne çıkan bir yöredir. Balkan Savaşlarıyla başlayan her yönden her yöne göç hareketleri, en son 1924’te Türk- Yunan Mübadelesi ile acı bir biçimde sona ermiştir. Yüz binlerce Türkiye Cumhuriyeti yurttaşı, Lozan’da emperyalist devletlerin dayatması ve ilgili hükümetlerin onayı ile mübadeleye tabi tutulmuşlardır. Yunanistan’dan yüz binlerce Türk, Türkiye’den yüz binlerce Rum, evlerini, yurtlarını, anılarını, varlıklarını bırakmak zorunda kalmışlardır.
Ancak bugün, bu tarihsel ve acı olayı bir kardeşlik ve dostluk fırsatına çevirebiliriz…
İnanıyoruz ki tarihin artık değiştirilemez olaylarını günümüzün milliyetçi, şoven politikalarına malzeme yapmadan; kardeşlik elini birbirimize uzatmamız, geçen yüzyılların herkese acı veren olaylarını aşmamıza olanak sağlayacaktır.
Biz aynı denizlerin çocuklarıyız… Devletlerin, çokuluslu kuruluşların politik, ekonomik çıkarlarının ötesinde; aynı türkülere, aynı danslarla, aynı çalgılarla eğlenebilen, aynı damak tadını yaşatabilen, aynı şeylere sinirlenen; denizi, toprağı coşkuyla seven insanlarız. Karadenizliyiz; Trabzonluyuz… Giresunluyuz.. Orduluyuz… Samsunluyuz… Yunanistan’ın dört bir yanından kopup gelen muhacirlerimizin Anadolu’ya çok şeyler kattığının bilincindeyiz. Yunanistan’a gönderilen Karadenizli Rumların da oraya bizden çok şeyler götürdüğünün farkındayız. Birbirimizin toprağında gözü olanlarla; birbirimizin geleceğine ipotek koymaya çalışanlarla, tarihin derinliklerinde kalmış kavram ve olayları günümüze taşımaya çalışanlarla işimiz yok. Bunu yapmaya çalışanların tuzağına düşmeden, niçin düşmanlıklar yerine kardeşliğimizi hatırlamıyoruz?
Neden kardeşliğimizin gereğini yerine getirmek için ortak sevgiler geliştirmiyoruz? Yeni-kültürel birliktelikler geliştirmiyoruz?
Neden sosyal, kültürel, turistik etkinliklerle kuşaklar boyu süren kardeşliğimizi geleceğe taşımıyoruz?
Bu türden samimi çabaların, günümüz politik ortamında diri tutulmaya çalışılan çatışma kültürünü aşmada etkili olacağı inancındayız.
Çağrımız:
Karadenizlinin devingen, dobra kişilik özelliklerinin çatışmaları diri tutmada değil, kültürel birlikteliği geliştirmede yoğunlaşması için;
Siyasilerin kavgasında halkların bedel ödemelerinin önüne geçebilmek için;
Politik beklentiler içinde olmadan da dostluk kavramına sahip çıkılabileceğini kanıtlamak için;
Bazı önyargılı kişi ve kuruluşların, andığımız politik-siyasi beklenti içinde olanların karşı tavırlarını da göze alarak diyoruz ki:
“Gelin -yeniden- kardeşliğimizi hatırlayalım.”
“Silahların korkulu gölgesinde değil, yöremizin güzelim danslarının ve türkülerinin melodisinde buluşalım.
“Gelin bu horona birlikte omuz verelim.”
Karadeniz Dostluk Girişimi
Ömer Asan
Çiğdem Sezer
İbrahim Dizman
Şefik Asan
Tags: yaşam